To samo łóżko od lat. Ona i jej minimalizm w sypialni.
Pamiętacie jej kołdrę? Tę samą kołdrę od sześciu lat? No więc okazuje się, że kołdra wcale nie jest najstarszą rzeczą w jej sypialni. Łóżko jest. I to nie od sześciu lat. Ona ma to samo łóżko od – uwaga – osiemnastu lat! Tak, dobrze przeczytaliście. Ja też byłam zdziwiona tym przebiegiem. Toż to prawie połowa jej wieku. Tutaj „Podziw. Podziw.” Rocky’ego z Projektu Hail Mary już nie wystarczy.
To samo łóżko od lat
Tu trzeba rzec słowo „szacuneczek”. Szczególnie w dobie dzisiejszego konsumpcjonizmu. Słuchajcie, nie wiem co jest gorsze? Podglądanie przez dziurkę od klucza cudzej sypialni czy archiwum Excela z wydatkami. Pamiętajcie, zrobiłam to dla Was i już zdradzam sekrety. Ona to łóżko kupiła w grudniu 2008 roku, w IKEA, za cenę wówczas 799,00 zł. Excel nigdy nie kłamie. Za dwa lata stuknie 20-ta rocznica, niczym żelazna porcelana.
Model łóżka nazywa się LYCKSELE LÖVÅS by IKEA
Nazwa brzmi trochę jak zaklęcie z Harrego Pottera, ale spokojnie – to tylko łóżko, a w zasadzie sofa 2-osobowa, rozkładana. U niej minimalizm idzie z praktycznością i funkcjonalnością w parze. Łóżko i sofa – dwa w jednym. Podobał się jej przy zakupie tego modelu brak tradycyjnych podłokietników i boków. Chciała maksymalnie wykorzystać przestrzeń materaca (140×188 cm), przy zachowaniu minimalnych wymiarów sofy po złożeniu. Uroki małych pomieszczeń, które lubi.

Ona i jej minimalizm w sypialni
Ostatnio widziałam, jak Ona, przy sobotniej zmianie pościeli, dodatkowo zdjęła materac i myła ramę łóżka. Tak po prawdzie, to 18 lat ma sama rama. Przez ten czas zdążyła wymienić materac. Nawet kilka razy. Pokrycie sofy też wymieniła (raz), bo po prostu się zużyło. Ale rama? Rama trzyma się super. Co prawda, dwa razy coś z niej odpadło, ale łóżko nadal działa. Najwyraźniej łóżko uznało, że będzie żyło dalej bez nich. Ona chyba też. Choć nie planowała, że będzie na nim spała przez prawie dwie dekady. Ale,
czyszcząc ramę w sobotni poranek, pochyliła się nad każdym elementem tego zasłużonego łóżka:
- rama – to prosty, metalowy stelaż na kółkach z giętkimi listwami i 10-letnią gwarancją – żadna technologia, ale ciekawe jest to, że przez te 18 lat ani jedna listewka nie pękła;
- materac – twardy, wykonany z pianki poliuretanowej, pokrycie materaca można zdjąć i wyprać chemicznie (choć Ona pierze w pralce i regularnie odkurza);
- pokrycie – model „ransta naturalny” wykonane jest z gładkiej tkaniny bawełnianej i poliestru, można je zdjąć i wyprać w pralce (co czyni od czasu do czasu).

I tutaj zaczyna się robić ciekawie, bo jej łóżko nie jest samotnym przypadkiem. Pamiętacie tę samą kołdrę? Ta sama od lat. To już nie wygląda na przypadek. Mam wrażenie, że Ona urządza sypialnię trochę inaczej niż większość z nas. Nie według zasady: „co nowego mogłabym tu kupić?”, tylko raczej: „czy naprawdę czegoś potrzebuję?”. Może dlatego jej rzeczy tak długo z nią zostają.
Nie wiem, w końcu podglądam ją tylko przez dziurkę od klucza.
P.S. A Wasze łóżka jak się spisują? Na czym w ogóle śpicie? – bo Ona czasem śpi na podłodze.
