Te Same Rzeczy – minimalizm
Ona to ma przemyślenia. Heh. Jak wiecie, podglądam ją przez dziurkę od klucza – to będzie zapomniane. Zaglądam jej do buchalterii Excela – to będzie wybaczone. Ale śledzenie jej myśli… i pisanie o tym tu, na blogu? – to będzie zbrodnia kary godna! Ale co mi tam. Siedzimy w tym razem. Pamiętacie, jak napisałam (za nią, bo Ona jest zbyt nieśmiała) w zakładce o blogu o tym, że ludzie dzielą się na dwa typy? Tych, którzy ciągle szukają czegoś nowego, i na tych, którzy w kółko wracają do tego samego. Muszę rozwinąć tę jej myśl.
Te Same Rzeczy
A więc. Nie zaczyna się zdania od „a więc”. Zatem, ludzie (ściślej konsumenci) dzielą się na dwa typy. Na tych, którzy ciągle kupują coś nowego (dopaminowych poszukiwaczy nowości) i na tych, którzy w kółko kupują te same rzeczy (redukcjoniści zmęczenia decyzyjnego). Tako rzecze Zaratustra psychologii i ja. Ona, bohaterka bloga, należy do tej drugiej grupy. Zdecydowanie. Jak na minimalistkę przystało, widzi wartość w tych samych rzeczach i redukuje nie tylko zmęczenie decyzyjne, ale i czas. A może szczególnie czas.
Jak pisał Seneka Młodszy w liście do swego przyjaciela Lucyliusza:
„czas, który – jak dotąd – był ci albo rabowany, albo kradziony, albo sam uchodził niespostrzeżenie, gromadź i szczędź. Pewne chwile są nam odbierane jawnie, inne odejmowane po kryjomu, a jeszcze inne wymykają nam się same. Najgorsza jest wszelako strata, wynikająca z naszego niedbalstwa.”
Nie wiem, czy Seneka miał na myśli zakupy, ale o czasie pisał całkiem rozsądnie. Ona najwyraźniej wzięła sobie te słowa do serca. Lubiąc te same rzeczy, kupując te same rzeczy, używając tych same rzeczy, wracając do tych samych rzeczy – nie traci czasu, a wręcz go zyskuje. A skoro już jesteśmy przy zyskiwaniu, to warto wspomnieć o jeszcze jednej rzeczy. O minimalizmie, bo to drugie imię Tych Samych Rzeczy. I minimalizm to zawsze zysk, nigdy strata.
Minimalizm
Minimalizm (nudny już chyba jak flaki z olejem) kojarzy się przede wszystkim z ograniczaniem liczby rzeczy. I co do zasady Ona też ma takie podejście. Mniej ubrań, mniej przedmiotów, mniej gratów zalegających w szafkach. Ale jest coś jeszcze. Jej minimalizm i minimalizm bloga Te Same Rzeczy polega również na ograniczeniu różnorodności – na rzecz powtarzalności. Powrotów do tego samego.
I żeby nie było, Ona nie wraca do tych samych rzeczy wyłącznie po to, aby zaoszczędzić czas. To także część jej podejścia do posiadania. Nie potrzebuje nieustannie sprawdzać, czy istnieje coś innego albo nowszego. Jeśli coś jej odpowiada, może przy tym zostać lub wybrać ponownie, takie samo. I tu właśnie spotykają się jej minimalizm i powtarzalność (te same rzeczy).
Czy to nadal minimalizm? A może to już powtarzalizm?

Te Same Rzeczy
fot by me – bez filtrów
Powtarzalizm tych samych rzeczy
Pobawię się w słowotwórstwo. Minimalizm plus powtarzanie tych samych rzeczy równa się powtarzalizm. Postanowione. Teraz, jak na blogera przystało, doróbmy do tego ideologię. Może w ogóle taka powinna być nazwa bloga? „Powtarzalizm”. Brzmi poważnie. Prawie jak kierunek filozoficzny, którego przedstawiciele spotykają się raz w roku, żeby kupić ten sam kalendarz. Swoją drogą, Ona tak kupuje. Ale o tym innym razem.
Powtarzalizm nie polega na tym, żeby mieć wyłącznie identyczne rzeczy. Ani na tym, żeby nigdy niczego nie zmieniać. Chodzi o coś znacznie prostszego:
- jeśli coś się sprawdza, nie trzeba szukać innego tylko dlatego, że można.
- Można mieć mniej rzeczy. Można też mieć kilka takich samych zamiast wielu różnych.
- Można kupować nowe, nie zaczynając za każdym razem całej zabawy od początku.
Nie chodzi też o przywiązanie do przedmiotów. Wręcz przeciwnie – docelową wolność od nich. Rzeczy są po to, żeby nam służyły. Jeśli przestają, można je wymienić. Ale wymiana nie musi oznaczać poszukiwania czegoś zupełnie innego. Ona nie musi mieć wciąż nowych pomysłów na to samo.
Sednem jest świadome powracanie do tego, co się sprawdza, zamiast poszukiwania nowości dla samej nowości.